(…) nie powinniśmy zapomnieć, że stosunek analityczny ugruntowany jest na umiłowaniu prawdy, czyli na uznaniu rzeczywistości, i że wyklucza on wszelkie pozory, wszelką obłudę.
Zygmunt Freud
(…) nie powinniśmy zapomnieć, że stosunek analityczny ugruntowany jest na umiłowaniu prawdy, czyli na uznaniu rzeczywistości, i że wyklucza on wszelkie pozory, wszelką obłudę.
Zygmunt Freud
Jestem psychoterapeutką z wieloletnim doświadczeniem. Pracuję w orientacji psychodynamicznej klasycznej oraz ISTDP (Intensive Short-Term Dynamic Psychoterapy). W 2001 roku ukończyłam czteroletnie szkolenie psychoterapeutyczne – Studium Psychoterapii Indywidualnej, Grupowej oraz Treningu prowadzone przez Laboratorium Psychoterapii w Warszawie (ośrodek szkolący rekomendowany przez Sekcję Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz atestowany przez Sekcję Naukową Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego).
Z wykształcenia magisterskiego jestem pedagogiem o specjalizacjach: resocjalizacja i praca socjalna. Zdobyłam je na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Prowadzę psychoterapię indywidualną osób dorosłych, długo- i krótkoterminową. Pracuję także z parami. Posiadam doświadczenie w prowadzeniu psychoterapii grupowej oraz rozmaitych form szkoleniowych, min. warsztatów radzenia sobie ze stresem, lękiem, budowania poczucia własnej wartości, warsztatów kompetencji rodzicielskich i innych.
Doświadczenie kliniczne zdobywałam przez lata w oddziałach psychiatrycznych dla osób dorosłych, ośrodkach pracy z rodzinami z problemem przemocy, uzależnień i wykluczenia społecznego, w zakładach karnych i poprawczych, ośrodkach socjoterapii dla młodzieży.
Oprócz krótszych i dłuższych szkoleń doskonalących moją pracę – w 2010 roku ukończyłam roczny kurs ISTDP (Intensywnej Krótkoterminowej Psychoterapii Psychodynamicznej) odbywający się pod patronatem IEDTA (International Experiential Dynamic Therapy Association), a kilka lat później trzyletnie, zaawansowane szkolenie – Core Training ISTDP, prowadzony przez Laboratorium Psychoedukacji w Warszawie i Instytut ISTDP Jona Fredericksona w Waszyngtonie. Szkolenie to zostało uwieńczone uzyskaniem międzynarodowego certyfikatu ISTDP.
Posiadam certyfikat Psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Europejski Certyfikat Psychoterapeuty EAP (European Association for Psychotherapy).
Od kilku lat superwizuję również pracę psychoterapeutów. Ukończyłam dwuletnie szkolenie superwizorskie prowadzone przez Laboratorium Psychoedukacji w Warszawie. Prowadzę superwizję indywidualną oraz grupową.
Od września 2024 uczę przyszłych psychoterapeutów w Bydgoskiej Szkole Psychoterapii EMPIRO (4-letniej Szkole Psychoterapii Psychodynamicznej z aktywnymi technikami ISTDP).
Jestem członkiem Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Naukowego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej oraz Polskiego Stowarzyszenia Integracji Psychoterapii.
Swoją pracę psychoterapeutyczną poddaję stałej superwizji u certyfikowanych superwizorów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz superwizorów ISTDP. Przestrzegam zasad kodeksu psychoterapeuty Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
Psychoterapia jest formą pomocy dla osób, które cierpią z rozmaitych powodów: doświadczają smutku, pustki życiowej i braku poczucia sensu, zmagają się z ciągłym napięciem, lękiem i nie radzą sobie w sytuacjach podwyższonego stresu, doświadczają trudności w nawiązaniu i/lub utrzymaniu bliskich relacji i kontaktów z innymi ludźmi, czują się bezwartościowe i bezustannie się krytykują, cierpią po rozstaniu, pochodzą z rodziny z problemem uzależnienia, nie mogą uporać się z traumatycznymi doświadczeniami z przeszłości, przeżywają trudności w związku z kryzysowymi sytuacjami, szukają nowych sposobów funkcjonowania.
Psychoterapia polega na głębokiej pracy nad całokształtem funkcjonowania osobowości człowieka bądź nad rozwiązaniem konkretnego, bieżącego konfliktu, problemu w jego życiu. Jest świadomym, zaplanowanym i zdefiniowanym co do celów procesem wynikającym z zastosowania sprawdzonych metod klinicznych i interpersonalnych.
Konsultacja jest spotkanie wstępnym, jej celem jest rozpoznanie potrzeb pacjenta, zrozumienie natury zgłaszanych trudności i źródła cierpienia. Na konsultacji podejmujemy decyzję o formie i celu podejmowanej pracy psychoterapeutycznej.
Psychoterapia pary to propozycja pracy terapeutycznej dla osób doświadczających problemów w związku i gotowych się im przyjrzeć wspólnie z partnerem/partnerką. Praca ta może być pomocna w różnych obszarach relacji – można pracować z parą nad rozwiązaniem określonego konfliktu w relacji, umożliwieniem bądź poprawieniem komunikacji albo nad głębszym zrozumieniem siebie i partnera/partnerki, co umożliwia zarazem doświadczenie większej bliskości jak i tolerancję na wzajemne różnice. Czasem para zgłasza się także po to, aby się ,,dobrze” rozstać, czasem po zdradzie, czasem po narodzinach dziecka. Bycie w związku to jedno z najważniejszych doświadczeń życiowych. Bywa też jednym z najtrudniejszych. Wydaje się być to oczywistym, ale może warte zaznaczenia – para to relacja dwóch osób niezależnie od płci. Sesje psychoterapeutyczne z parą zazwyczaj trwają 75 minut i odbywają się co dwa tygodnie.
Ta forma pomocy psychoterapeutycznej opiera się na założeniu, że problemy natury psychologicznej mają źródło w relacjach z innymi i tym samym w relacjach tych się przejawiają, w związku z tym indywidualne trudności emocjonalne przejawiają się także w grupie terapeutycznej. Psychoterapia grupowa jest rodzajem uczenia się poprzez doświadczenie, poznawanie siebie, innych ludzi i relacji powstających w grupie. Trudności mogą być w grupie doświadczane, a potem poddawane rozumieniu i refleksji. Grupowe sesje terapeutyczne odbywają się co tydzień, trwają około 120 minut.
Zgodnie z zasadami etycznymi i profesjonalnymi wykonywania zawodu psychoterapeuty każdy psychoterapeuta powinien współpracować ze swoim superwizorem, czyli osobą z dużym doświadczeniem zawodowym, która odbyła specjalistyczne szkolenie, aby móc nadzorować pracę psychoterapeutów. Superwizant, czyli psychoterapeuta poddający się superwizji, ma możliwość wzbogacić swoją własną praktykę, nauczyć się nowych umiejętności, zweryfikować diagnozę, pogłębić wiedzę o funkcjonowaniu pacjenta oraz własnych reakcjach podczas sesji terapeutycznej i ich ewentualnym wpływie na proces psychoterapii. Dzięki temu można prowadzić psychoterapię w bardziej efektywny sposób. Superwizja może mieć formę indywidualną bądź grupową.
Dość powszechne jest, że rozpoczynamy terapię z silną (czasem świadomą a czasem nie) nadzieją, iż uda nam się rozwiązać własne problemy, jeśli zmienimy naszych rodziców, partnerów, szefów, członków rodziny. Tymczasem trzeba stwierdzić – nie bez bólu na poziomie emocjonalnym – że jedyną osobą, którą możemy naprawdę zmienić jest ta, która przyszła na terapię. Musimy wyrzec się pragnień noszonych w sobie od dzieciństwa oraz, na ogół, przejść długi okres żalu, żeby zrezygnować z projektu zmienienia innych, zmuszenia ich, by nas w końcu usłyszeli, nakłonienia do tego, by na nas reagowali, by uznali nasz subiektywny świat za słuszny. Poznajemy różnicę między ,,naprawieniem” kogoś lub czegoś a znajdowaniem sposobu radzenia sobie z własną sytuacją. Uczymy się, że akceptowanie granic niesie ze sobą większą wolność niż ich nieustanne oprotestowywanie; lekcja ta jest warta całego naszego żalu wynikającego z pogodzenia się z niespełniającą naszych oczekiwań rzeczywistością.
Nancy McWilliams
VERBUM
Ośrodek Psychoterapii i Psychoedukacji
ul. Margaretkowa 3/6
62-510 Konin
+48 609 149 149